wtorek, lipca 18, 2017

 

Każdy chce być dopuszczony do głosu.



Na warszawskiej manifestacji w obronie sądów
przemawiali tylko liberałowie i konserwatyści.
Nie byłam ( protestowałam w Łodzi).
Podobno zabrakło ludzi młodych, niekoniecznie wielkich
elitarnych inteligentów, którzy zdają się bronić sądów, by swoją
uprzywilejowaną pozycję zachować.
Zabrakło aktywistów i aktywistek, którzy porywali ludzi
na czarnych marszach.
Igor Kłos w Wyborczej ( 17 lipca 2017), napisał o łódzkiej manifestacji:
"(...) na pl. Dąbrowskiego Aleksander Kappes mówi o sobie i innych prawnikach: „na nas jako na inteligencji spoczywa misja edukacyjna”, ustawiając siebie i swoje środowisko wyżej niż resztę społeczeństwa. Tak jakby kierownik Zakładu Prawa Spółek Handlowych UŁ nie dostrzegł, że PiS jest popularny nie dlatego, że Polacy szukają jakiegoś światłego inteligenta z dyplomem, który z wysokości pozycji społecznej wytłumaczy im, co jest dobre, a co złe, a oni pokornie będą słuchać i notować w kajeciku. Ten model nie działa". -

"Poparcie dla PiS-u napędzane jest retoryką wymierzoną w elity. PiS nigdy nie przedstawia się jako rzecznik wąskiej grupy – choćby najmądrzejszej, najbardziej kompetentnej czy najbardziej moralnej – ale całego narodu. Dał swoim wyborcom poczucie, że ich głos ma znaczenie, a godność jest nienaruszalna. Jarosław Kaczyński nie mówi protekcjonalnie o gorzej wykształconych czy gorzej zarabiających Polakach. Nawet Jacek Kurski, miłośnik tekstów Jacka Kaczmarskiego i Bułata Okudżawy, udaje, że jest zachwycony mniej subtelnymi lirykami disco polo".

Czego więc brakuje politykom "opozycji", która zdycha? Pisowi nie brakuje dotrzymywania obietnic, bo rzeczywiście obietnic dotrzymują i ludzie to widzą. Ja widzę pierwszy raz, że jak polityk, coś powiedział, to tak zrobił. A mam już dużo lat.

Oczywiście PIS nie miłuje ludzi, ale Kaczyński doskonale wie, co robi.
A opozycja nie wie. Może zamiast troski o kieszeń, należałoby wykazać się realną troską o społeczeństwo.
Zainteresować sytuacją ludzi, którzy  dostają 500 plus i dla, których jest to ogromny zastrzyk finansowej energii. I jeszcze, to że 500 plus nie stygmatyzuje, nie jest przyznawane tylko gorzej uposażonym. 

Politycy zapomnieli o ludziach, zwykłych ludziach, zapomnieli, że sami są zwykłymi ludźmi.
Polska może była miejscem dla elit przed II Wojną Światową.
Człowiek, który wyprowadził nas z komunizmu nie należał do elit, a jest rozpoznawalny na całym świecie.

Mam wrażenie, że w naszym kraju obecnie przeprowadzana jest jeszcze bezkrwawa rewolucja.
Przeprowadza ją Pis. Rujnując nasz kraj, wycinając nie tylko Białowieską Puszczę. Zmieniając historię, obsadzając dyrekcje teatrów i muzeów swoimi ludźmi, zawłaszczając niezawisłe sądy.

Na czele opozycji, jeśli takowa ma się liczyć, widzę człowieka, który autentycznie kocha ludzi i troszczy się o nich, a nie o własną sakwę. Tylko, że znaleźć takiego .... no właśnie.
Aktywiści brzydzą się polityką. Dobrzy ludzie też wiedzą, że poli to bagno.

Ktoś dobry będzie musiał zanurzyć się w tym błocie. Tylko żeby się znalazł.



piątek, lipca 14, 2017

 

Ziemia Planeta Złych Ludzi


Byłam w Pyszczy. Wycinanej w " dobrej wierze" niby nie dla pieniędzy.
Zawsze chodzi o kasę, a w dzisiejszych czasach o kasę chodzi jeszcze bardziej.
Dla wielu ludzi nie liczy się nic innego, tylko pieniądze.

I mamy w Polsce dyktatora.
W ciągu 2 lat nasza rzeczywistość bardzo się zmieniła. Modnie jest nienawidzić i dzielić ludzi na kategorie: pisowiec, lewak, chrześcijanin, islamista ( zawsze terrorysta). Dodatkowo każdy muzułmanin w polskim rozumieniu to " ciapaty terrorysta". Przepraszam za te okropne określenia, których się wstydzę. Przepraszam za wszystkich, którzy piszą i mówią o nie katolikach takie rzeczy.
Przepraszam, nie utożsamiam się z nimi. Wiem, że wojna na Bliskim Wschodzie kiedyś się skończy, uchodźcy wrócą do swoich domów ale będą pamiętać, kto miał przed nimi zamknięte drzwi ..... kto nie chciał pomóc, kiedy zwalił im się świat, stracili najbliższych i wszystko inne, co mieli, dumę, szacunek, poczucie godności.

Przeczytałam, że jeśli ktoś nie chce pomagać uciekającym przed śmiercią ludziom, to wyrzeka się chrześcijaństwa. W naszym kraju mieszka tak wielu ludzi, którzy wyrzekli się więc chrześcijańskiej miłości bliźniego. " Jako możesz kochać Boga, którego nie znasz, jeśli nie kochasz brata, którego znasz".

Przepraszam za całą to bezmyślność i okrucieństwo słów i czynów. Z czego wynika: z nieznajomości świata w prostej linii. Kiedy w 2000 roku wyjeżdżałam do Kosowa, w dwa lata po wojnie na Bałkanach z Polską Akcją Humanitarną, nikt nie bał się tego, że wyjeżdżam do społeczności muzułmańskiej i będę pracować z albańskimi dziećmi. Kiedy w 1993 roku pojechałam do Kuwejtu, moja matka nie trzęsła się, że zabiją mnie lub konwertują na islam - muzułmanie. Nie baliśmy się.
Wiem, świat był inny przed World Trade Center, przed 11 września 2001 roku.

Ale czy na prawdę był inny? Terroryści katrupili w Irlandii Północnej i była to wojna między protestantami a katolikami z islamem nie mająca nic wspólnego.

Terroryzm towarzyszy światu od jego początków, podobnie jak prostytucja.
Terroryzm nie jest wynalazkiem 21 wieku.

Podobno "Inni" to nasze lustro. Wystarczy więc posłuchać, jak widzimy ludzi, by wiedzieć jacy wewnętrznie, najgłębiej jesteśmy. Jeśli widzisz ohydę i zarazę, to sam jesteś .... no właśnie ......

Polacy nie podróżują ( podróżami nie nazywam wyjazdu do hotelu w Grecji), szczególnie Polacy 35 plus. Ja jestem starsza, ale podróżowałam w sowim życiu bardzo dużo i dlatego nie ośmielam się powiedzieć, że jedni ludzie są lepsi, a inni gorsi. Wszyscy jesteśmy tacy sami, kochamy, rodzimy, chorujemy, boimy się, bawimy się, umieramy.
Możemy różnić się kulturowo, możemy nie zgadzać się ze sobą, możemy mieć inne wzorce.

Gdybyśmy tylko mogli się szanować, dbać o Świat, nie zabijać.
Może ludzie są na Ziemi po to tylko, żeby ją zdekonstruować?
Żeby ją zniszczyć ... może człowiek jest istotą myślącą i równocześnie największym pasożytem.
Siewcą nienawiści. Czymś złym ....

Może całe stworzenie jest dobre, prócz nas.
Udowadniamy to każdego dnia.

I dlatego, jak się trafi na dobrą ludzką istotę, to to całkowicie rozbraja. Rozmiękcza i rozczula.
Dobry człowiek to wielki skarb, na Ziemi planecie złych ludzi ..........





piątek, czerwca 23, 2017

 

Tęsknota


Są w życiu takie sentymentalne momenty. Częstą te momenty to pożegnania.
Ludzi, miejsc .... okoliczności.
To boli, mnie bolało zawsze. Kiedy odchodziłam z podstawówki i żegnałam moją klasę czułam, że umieram. I później zawsze już przy mocnych, ostatecznych, nieodwracalnych pożegnaniach tak się czułam. Przeżywałam swoistą żałobę po czasie, który przeminął. Chciałam być zawsze dzieckiem .
I nie chodziło o lęk przed starością, bardziej o śmierć dziecka we mnie.

Dopiero niedawno -  przeczytawszy " Małego Księcia" dziesiąty raz, zrozumiałam, że to książka o śmierci dziecka w Tobie. Nie o śmierci fizycznej.
Bo czym jest śmierć dziecka, którym byłeś? Jest czymś strasznym. Świat zabaw i fantazji, pogoni za wiatrem i śniegiem, świat zjadanych paprochów i wyobraźni niezmąconej i nieskończonej znika. Odchodzi w zapomnienie Świat czysty.
Pewnie o to chodzi, o ten brak zepsucia dziecka, otwartość, zachwyt, magiczne myślenie.

Dziś na fali Ady kończącej trzecią klasę i rozstającej się z ukochaną Panią wychowawczynią, poczułam ten smutek znowu. Rozwyłam się ale, płacz jest takim spustem, a w środku została ta tęsknota i boleść.
Położyłam się na chwilę ale ze snu wyrwała mnie właśnie ta bolesność. Żałobna, mocna, straszna.

Jutro Spacer w obronie Puszczy Białowieskiej i powinnam kipieć energią i jeszcze wczoraj kipiałam, ale teraz czuję się rozbita z powodu żałoby po czasie.

Kiedyś płakałam nad sobą i dzieckiem w sobie teraz rozpaczam nad moją Adą.

Moja wspaniała Ada ma już 9 lat.

Jest najpiękniejszą dla mnie istotą, potrafi słuchać i zadawać pytania. Jest ciekawa świata i ludzi. Krytyczna i dociekliwa. Tak pięknie potrafi bawić się niczym i jej wyobraźnia ....
jej wyobraźnia czyni ją jeszcze bardziej wyjątkową.

Jaka jestem dziś głupia rozpaczając nad przemijaniem.
Carpe diem.
Korzystać z dnia. Cieszyć się dniem ....
Smutek to jednak potrzebna emocja .... w smutku nagle robimy się słabi i łzawi .... dostrzegamy, w innych piękno i za tym pięknem tęsknimy. Za dobrem.
To dobrze, że dziś jestem smutna bez większego powodu.

Wychowawczyni Ady, za którą ja już dziś tęsknię to wspaniały pedagog. Kochający dzieci, wyrozumiały i wymagający. Kiedy na nią patrzę, to żałuję, że sama nie jestem nauczycielką.
Kiedyś praca nauczyciela klas I-III wydawała mi się taka  nijaka, pedagogika tymczasem była dla mnie przedmiotem najnudniejszym. Teraz widzę, jak ważna jest ta pierwsza prawdziwa Pani dla dziecka.
Może ja zachęcić lub zniechęcić, napędzić lub zatrzymać.

Myślę o swojej pierwszej pani - Bożenie Jordan. Cały czas ją pamiętam. A ona pamiętała mnie jako dziecko.

Dziś wejdę pod prysznic i popłaczę sobie, jak to człowiek czasem musi.

Sentymentalne. Obym płakała tylko z sentymentalnych powodów. Bogowie.



środa, maja 03, 2017

 

"Pomagam tylko polskim dzieciom"


"Pomagam TYLKO polskim dzieciom"

Ta deklaracja nie jest oczywiście moja ... to deklaracja zasłyszana.
Padła, jak trup na polu bitwy podczas pewnej imprezy.

"Pomagam TYLKO polskim dzieciom, bo najpierw trzeba skupić się na tych, którzy są najbliżej. Najbliżsi winni być pierwsi" - tutaj pojawił się wtręt niby biblijny, ale o ile mi wiadomo biblijne słowa mówią o  uniwersalnej miłości do bliźniego, a nie tylko o miłości do sąsiada i koleżanki.

Kiedyś oburzyłabym się na takie słowa, bo młodość jest burzliwa, a moja była pewnie wyjątkowo. Teraz jednak wymyśliłam lepszą odpowiedź, na takową deklarację. A właściwie dwie bardzo proste odpowiedzi:

- To wspaniale, że pomagasz TYLKO polskim dzieciom! Pomagaj im, angażuj się, a zmienisz świat na lepsze. Pamiętaj jednak, że pomaganie to nie tylko gadanie, pomaganie to akt, czyn. Więc jeśli pomagasz tym polskim potrzebującym dzieciom, a nie tym obcym np. syryjskim, czy innym, to bardzo szlachetne. Wysyłaj smsy wspierające organizacje, organizuj zajęcia w świetlicy środowiskowej, odmaluj kuchnię w domu dziecka, oddaj ubranka po swoim dzieciaku do pogotowia opiekuńczego.  Zostań wolontariuszem . Działaj .... pomagaj. To ma sens. Brawo -

Odpowiedź druga jest bardziej zaczepna i niestety często demaskująca:
- Pomagasz tylko polskim dzieciom, ok - a w jaki sposób im pomagasz, co takiego konkretnie robisz dla potrzebujących dzieci z sąsiedztwa? - 

Konkretne pytania, kiedy ktoś nie ma konkretnej odpowiedzi, mogą być naprawdę denerwujące.
Bo często okazuje się, że owszem człowiek ma taki pogląd, ale nigdy nic z tym nie zrobił, wścieka się na tych, co pomagają "obcym", ale sam nigdy nie pomógł nawet swojakowi. Temu przysłowiowemu: polskiemu dziecku.

Niech każdy pomaga KOMU CHCE, byle pomagał. Byle się ruszył. Pomagajcie komu chcecie, ale róbcie to, Siostry i Bracia.
Amen.

niedziela, kwietnia 16, 2017

 

Shooting Stars / Spadające Gwiazdy

Ludzie Gwiazdy. Znaliście Ludzi, którzy swoją energią czarowali całe towarzystwo? Zachwycali młodością, siłą, pięknem. Ludzi, którzy zdawali się być wszystkim i mieć wszystko i  nawet jeśli tak nie było, to mieli wielką, ciekawą, błyszczącą osobowość.

Takich trochę Deanów Moriarty z "On The Road" Kerouac'a ....

Niestety nie znam obecnie takich napaleńców, pozytywnych, barwnych szaleńców, z którymi nie da się nudzić. Ale znałam. Dziś po 30 latach na mojej drodze stanął jeden z nich. Taki diament.

Pamiętam go, jako mojego nauczyciela WF-u z podstawówki. 26-27 letniego młodego chłopaka.
Bardzo zakolegował się z moją matką i towarzyszył jej na wielu, wielu, wielu imprezach na naszej Zgieruli.
Uskuteczniali wszelkie możliwe rewolucje i potrafili naciągać rzeczywistość do granic możliwości. Moja 40 letnia mama i ten Koleś.
O dziwo, bardzo go lubiłam. Bo to był taki strasznie zabawny człowiek i czułam się przy nim bezpieczna i on też mnie lubił.
Miałam 9 lat.

Był jednym z pierwszych facetów, których widziałam biegających po pokoju na golasa. Widziała go też moja przyjaciółka Gocha. Być może dla niej to był w ogóle najpierwszy goły koleś w życiu, wyłączając braci.

Nasz Pan od WF-u, któremu obcięłam rękawy w koszuli, odcięłam guziki i potem naszyłam je byle gdzie. A on w tej koszuli poszedł na imprezę do CASANOVEJ na Zachodnią.
I nie chcieli go wpuścić, bo tam obowiązywała elegancja-Francja.  W końcu pożyczył marynarkę od szatniarza i wlazł się zabawić.
"My to byliśmy TACY SZALENI, ja i Twoja mama, WTEDY" - powiedział mi dzisiaj.
"Pamiętam".
Oczywiście, że pamiętam.
"Byliśmy młodzi i umieliśmy cudownie się bawić!".
Prawda.
Chyba brakuje mi kogoś, z kim ja mogłabym się tak szaleńczo bawić.
Szaleńczo bawić potrafił się Radula i Martula.
Majtki na żyrandolu.

Oczywiście dzisiaj Iwo nie jest już 27 letnim chłopakiem z mojego dzieciństwa. Ma 58 lat.
Nie wyłysiał, nie przytył, na nogach nosi śmieszne zielone tenisówki.
Szaleństwo z wtedy tli się w nim, choć teraz oczywiście jest już kolesiem po przejściach, który za dużo pije.
Nie jest już więc kim był. Ale myślę, że doskonale, o tym kim był pamięta. O tym wielkim rozbłysku totalnej zabawy, o tym jak kobiety szalały za nim, a on za nimi. Pamięta siebie z wtedy.
Taki Raj Utracony ......
Bardzo sentymentalny klimat dla mnie. Widzieć kogoś jako młodzieńca, a później już jako starszego pana.
Czasie, co Ty z nami robisz?
"Tyle było dni do utraty sił, do utraty  tchu tyle było chwil. Ty żałujesz tych ......".

Czy naprawdę "ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy?" - kiedy czasami najlepsze chwile są już po prostu za nami.

Nadal jesteś super człowiekiem Iwo. Nadal jesteś młody, pomimo swoich 58 lat. Chodzi o to, jaki jesteś w środku. Chodzi o to jacy w środku wszyscy jesteśmy .......




czwartek, marca 23, 2017

 

O zaniechaniu działania, które może być dobre, a nawet może zmienić świat :)



Jedna na 8 osób umrze z powodu smogu,  jedna na 4 z powodu chorób serca, a jedna na 6 z powodu nowotworu - takie dane wyczytałam wczoraj w wiosennym wydaniu "Przekroju"
( magazyn  ukazuje się od kwietnia 1945 roku).
Od dawna nie trzymałam go w rękach. Zero reklam, zero pięknych pań bez zmarszczek, za to kawał solidnego, prawie poetyckiego tekstu, który przykuwa uwagę, bo nic kolorowego tej uwagi nie odwraca.

I choć na 12 i 13 stronie jest ta straszna, kolorowa wizualizacja, obrazująca, kto na co umrze
 ( zamarznie na śmierć w Polsce jedna na 1978 osób) i nie ma porad, "jak żyć" ( tak popularnych w innych pismach), to "Przekrój" nie przygnębia. Nie przygnębia, a pobudza.

Bo na przykład taki artykuł Alicji Gęścińskiej (filozofki i dziennikarki) o współczesnym dziennikarstwie, które  zamiast przedstawiać fakty -  szuka sensacji. I cytat z Marka Twain'a:  "Kto w ogóle nie czyta gazet, jest niedoinformowany. Kto czyta, jest wprowadzany w błąd". 
Pani Alicja pisała o zachodniej prasie, która na przykład Polskę przedstawia " jako jedną wielką wieś, gdzie ludzie żyją w trudnych warunkach i nie mają nic prócz dzieci" i Radia Maryja.

Oczywiście takie przedstawienie Polski jest nieprawdziwe, ale za to jest śmieszne i trochę sensacyjne, bo w takiej Belgii na przykład ludziom trudno sobie wyobrazić, że  blisko nich ,może istnieć kraj aż tak zacofany i dziki.

W najnowszym "Przekroju" jest też smakowity artykuł o dzikości.
"W dzikości jest przetrwanie świata" -  pani Julia Fiedorczuk  przypomniała maksymę Henry David Thoreau'a ( amerykańskiego pisarza i przyrodnika amatora).
Dzikość to oczywiście nasza natura i Natura nas otaczająca, na której położyliśmy łapę i którą bezmyślnie i dla zysku rujnujemy.

Moja ośmioletnia córka zapytała mnie, dlaczego ludzie niszczą przyrodę, wszystko to "na fali" wycinki Puszczy Białowieskiej.
-Wycinają drzewa i sprzedają drewno. Robią to dla pieniędzy.  Najczęściej dla pieniędzy ludzie niszczą, to co ich otacza - 
Dla ośmioletniego dziecka oczywiście jest to nie do pojęcia. Bardziej  już  ośmiolatek  zrozumie, że ludzie robią to z głupoty.
Pieniądze dla dziecka nie mają jeszcze konkretnej wartości.

Czas to zmieni.

Nie chcę być utopijna, ale gdybyśmy spróbowali spojrzeć na świat, tak jak robią to dzieci i tak, jak sami kiedyś na świat patrzyliśmy.
Gdybyśmy w poszanowaniu  świętego prawa własności, opiekowali się tym, co nasze.
Troszczyli się o znikające krajobrazy i piękne zadrzewione aleje.

Gdybyśmy byli dumni, że mamy zielone miasto, że Łódź to parki i skwery, a nie beton i  beton.

Jeżeli zaczniemy o to dbać, to łatwiej nam będzie odpowiadać na pytania naszych dzieci.

Bo jeśli naprawdę chcemy je chronić, bez względu na to, czy jesteśmy właścicielami zielonych terenów, które możemy wyrżnąć w pień, czy tylko użytkownikami lepszego dzięki tym terenom powietrza, to wiedząc, że jedna na 8 osób umrze z powodu smogu - możemy to dobro wspólne uratować. Możemy zmniejszyć tą liczbę.  Zamiast niszczyć, możemy zmieniać świat na lepsze i to tylko poprzez zaniechanie pewnych działań, z myślą o sobie i o innych.

Właściciele posesji z drzewami - w jednej chwili możecie stać się bohaterami. Dobrymi bohaterami.
Wystarczy tylko nie sięgać po piłę i do takiego nie sięgania  zachęcać sąsiadów.
W tym przypadku w zaniechaniu działania jest siła, jest moc i jest Przyszłość.

(* Mam nadzieję, że w ten sposób ocaliłam chociaż jedno drzewo .... )






piątek, lutego 17, 2017

 

Fajnie jest ....

Fajnie jest mieć mieć swój własny blog, na którym można pisać, co się tylko chce i kiedy się tylko chce. W przeddzień urodzin i w urodziny siostry Johna ..... dziś. Już ich nie obchodzi. Umarła.
Ale my żyjemy. Żyjemy i jest pięknie, mimo smogu i wspomnień .....
Jestem.
Jesteśmy.
Ada podarowała ma maskotkę, którą wykonała sama, pokłóciłam się z Fergalem. Narzekam na niego, ale przyjechał i jest w te urodziny ze mną. A jutro będą też Inni. GośćInność.
Żeby uczcić Inność moich Gości przygotuję prawdziwą ucztę " nie w moim stylu".
Dużo myślę. O tych, których kocham i których pragnę. Kiedy leżę i wymyślam obrazy i kiedy nie znaczą nic, nic też nie czuję. Ale kiedy przywołam wspomnienia, zaczynam czuć.
To piękne urodziny, bez rozrachunków.
Dużo się nauczyłam: że szczęście to Inni ( a nie że piekło to inni - jak uczyli mnie na filozofii) ....
że śmierć może być piękna. Że mogę być mądrzejsza.
I głupsza.
Że mogę być kim zechcę.
Za 17 minut.
Nie będę bardziej spełniona niż jestem.

Bogowie, nie zawsze byliście dla mnie łaskawi.
Dziękuję za to.
Dzięki temu jestem bardziej człowiekiem.
Czy chciałabym przenieść się, katapultować w INNE miejsce?
Tak, ale tylko na chwilę.
Bo mam tu i ramiona i serca, otwarte na mnie.
Moje serca.
Z mojej krwi.
Jestem, tęsknię, marzę, czytam o podróżach w Himalaje.
Jestem GośćInna.
Chyba na 12 minut przed Urodzinami nie mam wiele do powiedzenia.
Chyba ....
Zaznaczam tylko swoją obecność.
Jestem.


This page is powered by Blogger. Isn't yours?